En dan echt letterlijk he. Ik ben zo dankbaar voor antibiotica. Nanne is helemaal beter maar moet zijn kuur nog afmaken.

Luca is weer helemaal zichzelf en ik voel me weer alsof ik de wereld aankan. Ik heb vandaag zelfs weer lopen zingen.

Iets wat me de hele week niet lukte doordat er zoveel slijm op m'n stembanden zat dat ik niet eens kon praten, laat staan zingen. Het enige wat ik nog niet kan is beschaafd lachen.
Elke keer als ik moet lachen ontaard het in een onbehoorlijke hoestbui waarbij de laatste resten (of moet ik zeggen klodders) vrij komen en geloof me, daar wil je niet bij zijn.
Maar de ziekte is geweken. Wat antibiotica toch voor verschil maken. Ik ben echt dankbaar dat er mensen waren die de oplossing gezocht en gevonden hebben op veel ziektes. Toch ben ik me gelijk wel erg bewust van de oplossingen die nog niet gevonden zijn. Mensen die ziektes hebben die geen hoop hebben op genezing. Voor hen bid ik dat er mensen door zullen blijven zoeken naar de oplossing en deze ook zullen vinden.
Zo even serieus tussendoor. We gaan dus heel anders de week in dan we dat vorige week deden. Als Tjeerd nu ook vannacht en morgen niet gebeld wordt voor storingen dan hebben we nog een stukje weekend

. Mijn lieve schatje heeft hard genoeg gewerkt dit weekend. Vannacht kwam hij na twaalf uur thuis uit Nijmegen en vanochtend rond half negen vertrok hij weer richting Enschede.

Hij werkt zo hard voor zijn gezinnetje, en voor al die compensatie dingentjes die ik wil kopen. Zoals een leuk Clinique make-up setje dat mijn zusje voor me meenam ui Schotland.
Maar goed. Ik wens iedereen veel liefde en gezondheid, en alle buren veel zon, dan heb ik het ook.
Kus,
Marianne
Stuur door
Dit is niet OK