Ja hoor, net als je denkt alles te hebben gehad (een man met storingsdienst, een ziek kind en zelf ziek) kan er nog een schepje bovenop.
Net toen Nanne lekker aan het opknappen was, kwam Luca donderdag ochtend heeeeel vroeg (5 uur) met hoge koorts uit bed.

Ik had niet veel tijd voor een diagnose nodig, een moeder kent haar kind zullen we maar zeggen, maar de huisarts twijfelde toch. Ze hoorde niets in de longen.

Toen ik haar herinnerde aan vorige jaar toen zij en haar collega mijn tere popje een week lang met een longontsteking steeds naar huis stuurden omdat ze "niets hoorden", mocht ik vandaag toch bellen voor een antibiotica als hij nog koorts had.
Nou geloof het maar, niet onder de 39 geweest. Dus vandaag gelukkig aan de antibiiotica en na drie uur dus koortsvrij. Halleluja!
En na een antibiotica waar ik volgens mij alergische reacties op had (hoofdpijn, hondsmoe en aphatisch = op de bank gaan zitten en niets meer doen of zeggen de hele dag)kreeg ik met enig tegensputteren toch een andere antibiotica waardoor ik me nu een ander mens voel.
Morgen is dus een heel andere dag. Wat ben ik daar dankbaar voor.
Wel te ruste allemaal. Lekker slapen

en morgen gezond weer op.
Kus,
marianne
Stuur door
Dit is niet OK